bir gece: kendine de uğra

iyi geceler, bugün de bitti. insan bazen bir günü bitirdiği için şükretmek yerine sonunda kimseye hesap vermeyecek olduğu için sevinir. bugün de öyle. ev hâlâ sessiz, duvarlar aynı. ben biraz başka. biliyor musunuz, canım çok sıkılınca büyük kararlar almıyorum artık. kahve kupasını değiştiriyorum falan, bir bardak su içiyorum mesela, mutfağa gidip dolabı açıyorum, dolabı neden açtığımı unutuyorum, sonra kapatıyorum.. sanki hayat tam da böyle düzelecekmiş gibi. ben de bunu bu yüzden böyle yaptım. birkaç kere..

nasılsınız gerçekten? cevap vermeyeceksiniz biliyorum, ama olsun. bazı sorular cevabı için sorulmuyor. yalnız kalmamak için soruluyor ya da yalnızlığı birazcıcık daha hissetmemek için. bugün yine kendime biraz iyi davranmaya çalıştım. beceremedim. yarın tekrar denerim; çünkü insan en çok kendisini ikna etmekten yoruluyor. mesela iyi olacağına, geçeceğine, değeceğine.. belki de hiçbir şey geçmiyordur. sadece biz aynı yaranın etrafında dolaşa dolaşa yürümeyi öğreniyoruzdur. neyse. geceyi severim; çünkü kimse geceleri güçlü görünmeye çalışmaz. korkan korkar, uyuyan uyur. hem evler yalan söylemez. ışıklar azalınca herkes biraz kendisi olur. ben de. şimdi biraz daha oturacağım. belki hiçbir şey düşünmeden, belki her şeyi düşünerek; ama ikisi de aynı yere çıkıyor zaten. siz de kendinize iyi bakın. kimsenin aklına gelmiyorsanız bile kendi aklınıza gelin. bugünlük bu kadarcık da yeter. iyi geceler.

ha bir de denizli'den beklediğim telefon geldi bugün, yarından sonra istanbul'u terk edeceğim. saat çoktan yarın olmuş bile, hesapta yanlışlık olabilir.. biz bugün ofistekilerle veda partisi yaptık da, hafif alkollüyüm, beni affedin ne olur. iyi geceler demiştim zaten dimi..