bir mızmızlık: bugün dünyayı kurtarmıyorum

günaydın, bugün hiçbir şeyi sevmek istemiyorum. şarkıları mesela. kim karar verdi sabahın bu kadar umutlu başlaması gerektiğine. açıyorum bende, biri aşık, biri özgür, biri yollarda göğsünde bir insanla falan.. bana ne. şarkıları ve insanları kapatıyorum. kuşlar ötmüş. bravo. güneş doğmuş. aferin. çiçek açmış. çok da umurumdaydı.. bazen dünyanın hiçbir çabasına ikna olmuyorum. bugün benim öyle bir günüm. kimse bana "bir kahve iç geçer" demesin mesela. geçmiyor. kimse "zamanla olur" da demesin. olursa olur zaten, sizin cümlelerinizden olmayacak. ben kadercil olmaya da sinir oluyorum bayan. çaban yok, umudun yok, zihninde kırıntı bile yok.. hatta mümkünse bugün kimse bana umut da vermesin; çünkü umut da bazen fazla mesai gibi geliyor insana, keriz gibi.. bir de şu sürekli iyi hissetmek zorundaymışız hal var ya, ben bile ona inanırdım.. ona çok sinir oluyorum. günaydın yazısı yazıyorsan mutlu olacaksın.. hava güzelse şükredeceksin.. çiçek gördün mü fotoğrafını çekeceksin.. kahveni koyup "hayat güzel" diyeceksin.. çok bi skim he, her şey çok güzel.. bir düşün bakalım ya değilse.. ya bugün hiçbir şey güzel gelmiyorsa. insan bazen sadece yorulur. sebebi de olmaz. aslında olur da konduramazsın, en çok kendine.. olmaması daha kötü hatta; çünkü kavga edeceğin kimse de kalmıyor. sanki çok da skinde insanlar, duygular, hisler.. ayarımı kaydırdın kadın sağol, bugün biraz söyleneceğim, bu kaldırımlar neden yamuk, kadıköyün bakanı yok mu heey; bu internet neden yine çekmiyor, tonlarla para ödüyoruz; bu şarkılar neden birbirine benziyor, hepsi bok; insanlar neden bu kadar yüksek sesle konuşuyor, ayarsız; kahve neden bu kadar çabuk bitiyor, daha soğumadan; başım neden durmadan ağrıyor, kim ağrıtıyorsa.. ve neden bütün bunlara rağmen dünya hiçbir şey olmamış gibi dönmeye devam ediyor. ayıp değil mi biraz.. neyse. içimden biraz daha söylenirim ben. sonra geçer mi bilmiyorum, ama geçmese de olur. her sabah dünyayı kurtarmak zorunda değiliz dedim o kadar, bugün de ben mızmız olacağım.. günaydın. bugün benden bu kadar.