bir vazgeçiş: rüyalar da yorulur.

iyi uykular,

rüyamda seni gördüm. uyanınca ilk yaptığım şey saate bakmak olmadı. keşke olsaydı, çünkü kalktım mutfağa gidip bir sigara yaktım, saat 03:34 idi. yani uyandığımda büyük ihtimalle 03:33 olmalı.. hem sen bakma ona buna yazdığıma.. baştan alıyorum: 

rüyamdan uyandım, bir süre tavana baktım; çünkü insan bazı rüyalardan uyanamıyor, yalnızca gözlerini açıyor. birkaç saniye boyunca her şey gerçekti. sen vardın, sesin bile vardı inanır mısın.. ben de vardım, ama görmedim, hissettim. sonra oda geldi, duvar geldi, sessizlik geldi. gerçek dediğimiz o terbiyesiz şey yine kapıyı çalmadan içeri girdi.

ben vazgeçtim çocuk, artık rüyalarıma gelme. senin hiçbir şeyden de haberin yok zaten. her gelişinde seni yeniden kaybediyorum bak.. insan kaybetmekten de yorulur. hem aynı ayrılığı kaç kere yaşayabilirim bilmiyorum.. sen haklıydın. sen kazandın.